Kritiekheidsanalyse Deel 4: Wat onderhoudsteams kunnen leren van triage in de gezondheidszorg
Snelle toegang
Kritiekheidsanalyse Deel 1: Waarom kritiekheidsanalyse de eerste stap is naar onderhoudsvolwassenheid
Kritiekheidsanalyse Deel 2: Het dilemma van de kritiekheid – Zoveel activa, zo weinig tijd
Kritiekanalyse Deel 3: Verder dan ‘Kritiek’ – Een betere manier om uw activa te classificeren
Kritiekheidsanalyse Deel 4: Wat onderhoudsteams kunnen leren van triage in de gezondheidszorg
Kritiekheidsanalyse Deel 5: Gelaagd onderhoud – Tools en talent afstemmen op activa-risico
Kritiekheidsanalyse Deel 6: Van screening tot correctie – De complete workflow voor voorspellend onderhoud
In deel 3 hebben we een handigere manier geïntroduceerd om activa te classificeren – een manier die rekening houdt met de impact ervan op de bedrijfsresultaten, niet alleen of ze 'kritiek' zijn. Maar zelfs met een slim classificatiesysteem staan onderhoudsteams nog steeds voor een uitdaging: beperkte middelen.
Dus hoe schaal je de zorg over honderden assets zonder de betrouwbaarheid in gevaar te brengen? Het blijkt dat de zorgsector dit probleem al tientallen jaren aanpakt – en het onderhoud kan daar een voorbeeld aan nemen.
Omgaan met het criticaliteitsdilemma: een voorbeeld uit de gezondheidszorg
Veel assets lijken cruciaal. Test alleen wat u kunt, of neem meer mensen aan. Het maken van een lijst met criticaliteiten kan een eyeopener zijn en laat zien hoeveel van uw assets belangrijk zijn. Vaak leidt het tot de volgende, te simplistische oplossingen:
- Je hebt beperkte middelen, dus begin je bovenaan de lijst en onderhoud je zoveel mogelijk – de meest kritieke (binaire, dynamische, uitgedunde planning). Het nadeel is dat je nog steeds overweldigd kunt raken, omdat alle kritieke apparatuur die niet gedekt is, toch uitvalt en tot downtime leidt. Het kan voelen alsof je investering geen rendement oplevert, en je kunt terugvallen in de brandjesblusmodus.
- U breidt uw resources uit, zodat u volledige dekking hebt voor al uw kritieke assets. U verdubbelt uw onderhoudspersoneel, stuurt iedereen naar volledige training en certificering en koopt volledig nieuw gereedschap (volledige dekking, alles of niets). Het nadeel is dat dit erg duur is en de aandacht trekt van het management, wat zorgt voor extreme druk om direct rendement op de investering te behalen. Als er dan toch machines uitvallen, wordt dat gezien als bewijs dat het programma het probleem niet oplost.
In de buitenwereld staan zorgmedewerkers voor hetzelfde dilemma: iedereen is even belangrijk en de middelen zijn beperkt. Ofwel stel je een grens in en help je alleen de cruciale mensen, wat onacceptabel is, ofwel bouw je de enorme middelen op die nodig zijn om iedereen 100% zorg te bieden, wat onhoudbaar is. Wat moeten teams doen? Ze moeten een gelaagde aanpak implementeren.
In de loop van decennia van evolutie hebben medische professionals zich georganiseerd in een gelaagd systeem dat de serviceniveaus maximaliseert, maar ook de beschikbaarheid van de meest gespecialiseerde middelen voor de meest specialistische problemen optimaliseert. Voor elke specialist zijn er veel meer generalistische artsen. Voor elke generalistische arts zijn er vele malen meer verpleegkundigen.
Bijna alle patiënten die een medische instelling binnenkomen met een 'onderhoudsbehandeling', zien eerst een verpleegkundige. De verpleegkundige kan met eenvoudige medische hulpmiddelen een aantal snelle tests uitvoeren om te bepalen of alles normaal is. Als de verpleegkundige het probleem kan diagnosticeren en verhelpen, kan de patiënt rechtstreeks door de verpleegkundige worden behandeld en naar huis terugkeren.
Als de verpleegkundige een ernstiger probleem constateert of het probleem niet kan diagnosticeren, wordt de patiënt doorverwezen naar een huisarts. De huisarts kan met geavanceerdere hulpmiddelen geavanceerdere probleemoplossing uitvoeren. Als de huisarts het probleem kan diagnosticeren en oplossen, kan de patiënt rechtstreeks door de huisarts worden behandeld en naar huis terugkeren.
Als de huisarts een ernstiger probleem constateert of het niet kan diagnosticeren, wordt de patiënt doorverwezen naar een specialist. De specialist beschikt over de meest geavanceerde kennis en hulpmiddelen om het probleem van de patiënt te diagnosticeren en te verhelpen.
Deze werkstructuur zorgt ervoor dat schaarse, gespecialiseerde mensen alleen tijd besteden aan de problemen die hun specialistische expertise vereisen. In theorie zorgt dit ervoor dat elke patiënt adequate zorg krijgt en voorkomt het dat medische professionals overbelast raken. Om dit servicemodel te realiseren zonder onbeperkte middelen, hebben ze zich georganiseerd in:
- Gelaagde niveaus van werknemers
- Gelaagde niveaus van training en certificering
- Gelaagd volume van bezoeken
Screening op basis van conditie verlicht de werkdruk op elk zorgniveau.
Hoe kunnen onderhoudsteams deze gelaagde aanpak toepassen? Dat is precies waar we in deel 5 naartoe gaan.
Lees deel 5 → Gelaagd onderhoud: tools en talent afstemmen op activa-risico
Auteur Bio: John Bernet is specialist in mechanische toepassingen en producten bij Fluke Corporation. Met zijn meer dan 30 jaar ervaring in het onderhoud en de bediening van kerncentrales en machines in commerciële installaties, heeft John samengewerkt met klanten in alle sectoren en betrouwbaarheidsprogramma's geïmplementeerd. Hij is een gecertificeerd trillingsanalist categorie II en een Certified Maintenance Reliability Professional (CMRP), met meer dan 20 jaar ervaring in het diagnosticeren van machinestoringen.
